Özgüven hakkında.

Açıkçası bu kadar çabuk yazmayı beklemiyordum. Hepsi O'nun yüzünden. Bir şekilde yazdıklarımdan etkilenmesi yüzünden. Ve bu bana bir güç verdi. Öyle herkesin hayatını değiştirip güzelleştirebilecek bir değnek düşünmeyin hemen, yaptığı bana biraz özgüven kazandırdı. Özgüven pek sahip olmadığım birşey aslında, iyi anlaşmayız kendisiyle. Bana göre o kadar gerekli değil ama bazı insanları ayakta tutan şey bu, özgüven. Olmasa ne olurdu bilemiyorum yada bilmemeyi seçiyorum. Küçüklüğümden beri bana bir şekilde özgüven aşılanmaya çalışıldı. Kesin size de olmuştur aileler aslında kendi mükemmeliyetlerini göstermek için çocuklarını öne atarlar "Kızım çok akıllı." "Oğlum çok sportif." bu şekilde hem kendilerini överler hemde size özgüven kazandırırlar. Yanlış anlamayın ailelere karşı hiç birşeyim yok. Hatta Ailenin insan için en önemli olan şey olduğunu düşünürüm sadece insanlara özgüvenin nasıl kazandırıldığındayım ben. Doğru yada yanlış özgüvenin çok gerekli olmadığı kanısındayım. Kendisine çok güvenen insanlar tanıdım ama boş bir denizde kayık çekiyor gibiydiler. Ama hiç özgüveni olmadığı için yetenekli olup bir hiç olmaya mahkum insanlarda var bunu unutmamak lazım. Sanırım özgüvenin makul miktarda olanı iyi, hayattaki diğer herşey gibi. Ama nedense bir türlü ısınamıyorum özgüvene, sadece benim için değerli olanların etkilenmesi hoşuma gidiyor. O'nun etkilendiği gibi. Ve kimbilir belki bu yüzden bu blog'a ilgi gösterebileceğim. Garip, korkutucu ama bir o kadar harika özgüven işte. Her anında varolan ama aradığında bir hayalet gibi senin peşini bırakmayan bir kelime.

ps: 23 nokta. (24)